De tijd staat stil

de tijd he, die loopt gewoon verder maar dat >>> staat stil en ik... IK NEEM NOG EEN PIL.
Ziek worden van een conservatiefmiddel dat ookwel mens kan heten.
Het uithollen van..
Ik ben liever gespleten

Kerstdinees, mensenallergie, space space space space.
Ondergronds, grot.

Op mijn geweten.

Track 06 (Serieel beeld)

Ik sta me beide benen in de aarde om precies te zijn in New York City op een stukje grond dat niet verhard is. Het is 06-06-06 Ik ben dwaas en de stad maakt me blij maar ook angstig ik kan het doel wit zijn.. van alles.. en zwerf eigenlijk een beetje en weet niet zeker of ik dingen in mijn achterhoofd hoor, het zijn stoorzenders ik wordt er echt gek van, de hele stad is een stoorzender. Ik loop door gevaarlijke buurten door vieze steegjes, maar ik zie het niet.
De hond die daar staat, hij ziet er plastisch uit en beweegt mechanisch op het ritme van het systeem, ik hoop dat hij me aanvalt maar hij zoekt alleen maar voedsel. Hij piept en blaft, is zo dicht bij maar klinkt zo ver weg!! Ik besef dat hier iets niet klopt de tijd en alles wat ik kan zien loopt terug.
Ik zie licht pukkeltjes, goudkleurig maar wel wit oneindig ver weg ik kijk gewoon naar die muur, en omhoog de lucht zie ik omlaag komen het verdwijnt.
Planeten scheren over het opervlak, opeens staan ze stil ze barsten open er groeit iets uit iets wat ik niet benoemen kan, het lijkt een bont geheel, de kleur is nieuw nog nooit gezien. Het moet een natuur zijn. Ik had daar net zo'n behoefte aan, zo fris dat het ruikt! Mijn tekorten worden aangevuld, de tijd lijkt romig, Ik voel me veilig, het ziet er gezellig uit. Ik zweef verder, ik piep alsof ik gereset ben.
Wat was mijn leven langdradig. (Uhmmja)